Wait Until Dark, 1967 yapımı, izleyiciyi soluksuz bırakan bir psikolojik gerilim başyapıtıdır. Terence Young'ın yönettiği film, yakın zamanda görme yetisini kaybeden Susy Hendrix'in (Audrey Hepburn) hikayesini anlatır. Susy'nin sıradan apartman hayatı, kocasının farkında olmadan getirdiği, içi eroin dolu bir oyuncağı ele geçirmek isteyen üç acımasız adamın gelişiyle kabusa dönüşür. Bu adamlar, Susy'nin körlüğünü kullanarak onu manipüle etmeye ve oyuncağın yerini öğrenmeye çalışır.

Audrey Hepburn, bu filmdeki performansıyla eleştirmenlerden tam not alarak, kariyerinin en güçlü ve unutulmaz rollerinden birini sergilemiştir. Kör bir kadının korku, çaresizlik ve nihayetinde zekasını kullanarak hayatta kalma mücadelesini inanılmaz bir incelikle yansıtır. Alan Arkin ise soğukkanlı ve tehditkar suçlu Roat karakteriyle filmin gerilim seviyesini zirveye taşır. Karakterler arasındaki psikolojik gerilim, fiziksel şiddetten çok daha etkileyici ve sarsıcıdır.

Filmin en büyük başarısı, atmosfer yaratmadaki ustalığıdır. Özellikle son yarım saatteki, Susy'nin karanlıkta tek başına mücadele ettiği final sahnesi, sinema tarihinin en unutulmaz gerilim sahnelerinden biri olarak kabul edilir. Işık ve gölge oyunları, ses efektleri ve müzik, izleyicinin kalp atışlarını hızlandırmak için kusursuz bir şekilde kullanılır. Wait Until Dark, sadece bir 'kör kadın vs. suçlular' hikayesi değil, bir insanın en zayıf anında içindeki gücü ve kaynağı keşfetmesinin hikayesidir. Zekice kurgulanmış gerilimi, üstün oyunculuk performansları ve zamansız yapısıyla, klasik sinema ve gerilim severlerin mutlaka izlemesi gereken bir filmdir.